Wij gebruiken cookies om uw ervaring te verbeteren en onze website te analyseren. Meer informatie

Dag 2: Bouwen en ontwerpen

Dag 2: Bouwen en ontwerpen

De eerste echte samen-aan-de-slag-dag: Gesamenluk het gebied eetbaar maken, waar we met bezoekers, bewoners, buurt en buitenlui elkaar verstaan omdat we allemaal de taal van ‘handen in de modder’ kunnen spreken. En tegelijk iedereen geenzaam maken, voedselketens verkorten en en en.

Omgeven met omgeving

Het gebied grenst aan een kant aan het Reestdal, vernoemd naar het veenbeekje dat er door het landschap meandert en het thuis is van enorm veel ooievaars en andere vrolijke fluitsnuiters en scharrelaars en floravrolijke geroezebloem. Aan de andere kant ligt de woonwijk Oosterboer, thuis van ongeveer 7.360 mensen, verdeeld over 3.225 huishoudens. Het is een ruim opgezette, groene wijk gebouwd in de jaren zeventig, met de meeste inwoners tussen de 45 en 65 jaar.

Door vergrijzing zal het aantal inwoners van Meppel dat zorg nodig heeft, naar verwachting toenemen. Heel Nederland vergrijst. Hierdoor nemen ook sociale problemen zoals eenzaamheid toe. De druk op de formele en informele zorg wordt hierdoor groter.

De studenten van ArtEZ aan de slag met ontwerpen voor het buitenterrein.

Aan de andere andere kant van het oude ziekenhuis ligt het nieuwe streekziekenhuis Isala Meppel, waar de focus ligt op bewegen en de oudere patiënt. Die komen er steeds meer. Door vergrijzing zal het aantal inwoners van Meppel dat zorg nodig heeft, naar verwachting toenemen. Dat is trouwens niet alleen een lokale uitdaging, heel Nederland vergrijst. Hierdoor nemen ook sociale problemen zoals eenzaamheid toe. Ouderen wonen vaker zelfstandig en vaak ook alleen. De druk op de formele en informele zorg wordt hierdoor groter.

Na de verhuizing naar het nieuwe ziekenhuis werd (een deel van) het oude Diaconessenhuis in Meppel een opvang voor vluchtelingen uit Oekraïne. Een klein dorp, en dat blijft ook zeker de komende 2,5 jaar zo. In het oude ziekenhuis worden momenteel zo’n 550 vluchtelingen uit Oekraïne opgevangen.

Delen en presenteren aan elkaar en uitgenodigde gasten.

Voedselbosrijk

Kortom, uitdagingen genoeg. Daarom hadden we Femmeke Huigens van Vereniging Drentse Voedselbossen gevraagd om de dag te komen inleiden en begeleiden. Want door haar aanjagende energie hebben 360+ leden inmiddels al 250 hectare, zo’n 375 voetbalvelden, eetbaar gemaakt. Dat maakt Drenthe-place-to-be als het over voedselbossen gaat. En Femmeke de aangewezen persoon om de studenten daarmee kennis te laten maken.

Door Femmekes aanjagende energie hebben 360+ leden inmiddels al 250 hectare in Drenthe, zo’n 375 voetbalvelden, eetbaar gemaakt.

Verbindende ontwerpen voor eetbare omgevingen worden toegelicht.

Na een plenaire inleiding, verkenden we het terrein, identificeerden we kansrijke gebieden, namen we een hapje wilg (wegens medicinale werking) en werkten de studenten de rest van de dag aan voedende, verbindende, taaloverstijgende, omgevingstemperatuurverlagende, waterbufferende ontwerpen voor delen van het gebied waar je kan doen, zijn, eten en leren door samen de taal van ‘handen in de modder’ te spreken.